Metabolizm mięśnia sercowego wolnych kwasów tłuszczowych. Badania na substratach znakowanych węglem 14C u ludzi.

Wolne kwasy tłuszczowe uważane są za główne źródło energii dla mięśnia sercowego. Aby zbadać metaboliczny los tego substratu u ludzi, 24 pacjentów przeszło zatokę wieńcową i cewnikowanie tętnic. 13 osób było zdrowych ochotników, a 11 pacjentów miało objawy choroby niedokrwiennej serca. [1-14C] oleinian lub [1-14C] palmitynian związany z albuminą poddawano wlewowi ze stałą szybkością 25 mikroCi / h. Utlenianie określono przez pomiar produkcji 14CO2. Dane wykazały, że wysoki odsetek (84 +/- 17%) palmitynianu i oleinianu wyekstrahowanego przez mięsień sercowy ulegał szybkiemu utlenianiu. Występowała wysoc...

Miejsce nasycenia o wysokim powinowactwie do kompleksów transkobalaminy II-witaminy B12 w preparatach błony łożyska ludzkiego.

Opracowano badania oceniające wiązanie wiązania witaminy B12 z błoną komórkową z łożyska ludzkiego. Kompleks transkobalaminy II-witaminy B12 (TCII-B12), który ma znacznie większe powinowactwo do błon niż sama witamina B12, wiąże się z pojedynczym nasycalnym miejscem wiązania z przybliżoną Ka = 7,2 mM-1. Wiązanie wymaga dwuwartościowego kationu i jest zależne od temperatury. Wolne TCII może konkurować z TCII-B12 dla miejsca wiązania, ale ma nieco mniej powinowactwa niż TCII-B12. Szczur TCII-B12 ma stałą powinowactwa, która jest mniejsza niż jedna piąta od ludzkiego TCII-B12; ludzkie TCI-B12, bydlęce TCII-B1...

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, Y i Z, i ich możliwa rola w wątrobowym wychwycie bilirubiny, sulfobromoftaleiny i innych anionów

Dwie wątrobowe cytoplazmatyczne frakcje białkowe, oznaczone jako Y i Z, które wiążą sulfobromoftaleinę (BSP), bilirubinę i inne aniony organiczne, zostały rozdzielone przez filtrację żelu Sephadex G75. Badano fizjologiczną rolę tych frakcji białkowych. Są obecne w frakcji supernatantycznej o masie 110 000 g z wątroby wszystkich testowanych gatunków (szczury, myszy, świnki morskie, małpy Rhesus, owce i człowiek). Tkanki, które preferencyjnie nie ekstrahują BSP ani bilirubiny z osocza, nie zawierają tych frakcji, z wyjątkiem śluzówki jelita cienkiego, która zawiera Z. Wiązanie anionów przez frakcje Y i Z nie je...

Adhezja neutrofilowa w zespole niedoboru adhezji leukocytów typu 2.

Wcześniej opisywaliśmy nowo odkryte wrodzone zaburzenie adhezji neutrofilów, zespół niedoboru adhezji leukocytów typu 2 (LAD II). Objawy kliniczne tego zespołu są podobne do tych obserwowanych w klasycznym syndromie niedoboru adhezji leukocytów, obecnie oznaczonym jako typ 1 (LAD I), ale oba zespoły różnią się pod względem molekularnym ich wad przyczepności. LAD I jest spowodowany przez niedobór cząsteczek adhezyjnych integryny CD18, podczas gdy u pacjentów z LAD II występuje niedobór ekspresji sialil-Lewis X (SLeX), ligandu węglowodanowego dla selektyn. W niniejszym raporcie wykazaliśmy, że neutrofile od pacjenta...

Najnowsze zdjęcia w galerii menadzerzuzlowy:

Zmienność DNA w genach trifosfatazy Na, K-adenozyny i jej związek z spoczynkową szybkością metaboliczną, ilorazem oddechowym i tkanką tłuszczową.

Celem tego badania było zbadanie 261 osób z 58 rodzin, związek między zmiennością DNA w genach kodujących peptydy Na, K-ATPazy i spoczynkowy wskaźnik metaboliczny (RMR), współczynnik oddechowy (RQ) i procent tkanki tłuszczowej ( %TŁUSZCZ). Określono pięć polimorfizmów długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) w trzech genach Na, K-ATP-azy: jeden w locus alfa 1 (BglII) i dwa w locus beta (beta MspI i beta PvuII). Haplotypy określano na podstawie dwóch zmiennych miejsc genu alfa 2 (haplotypy alfa 2) i genu beta (haplotypy beta). Występował silny trend dla% FAT, który był związany z RFLP generowanym przez Bglll prz...

Obecność immunoreaktywnej beta-endorfiny w prawidłowym ludzkim osoczu: jednoczesne uwalnianie beta-endorfiny z adrenokortykotropiną po podaniu metyraponu.

Aby wyjaśnić, czy beta-endorfiny występują w osoczu normalnych osobników, ekstrakty osocza uzyskane przed i po podaniu metyraponu poddano chromatografii żelowej, a otrzymane frakcje badano czułym testem radioimmunologicznym na beta-endorfinę. Podstawowy poziom beta-endorfiny w osoczu wynosił 5,8 +/- 1,1 pg / ml (średnia +/- SE, n = 5), która wzrosła znacząco do poziomu 48,9 +/- 3,8 pg / ml po podaniu pojedynczej dawki doustnej ( 30 mg / kg masy ciała) podawania metyraponu (P mniejsze niż 0,001). Poziom ACTH w osoczu również wzrósł ze średniego poziomu podstawowego wynoszącego 73 +/- 4 pg / ml do 269 ? 41 pg / ml po p...

NB1, nowy antygen specyficzny dla neutrofili zaangażowany w patogenezę neutropenii u noworodków

Zgłoszono nowy ludzki antygen, który jest obecny tylko na neutrofilach krwi. Antygen specyficzny dla neutrofili, oznaczony NA1, został wcześniej zidentyfikowany w dwóch niepowiązanych rodzinach i wykazano, że bierze udział w niekompetencji płodowej i rozwoju neutropenii noworodków izoimmunizacyjnych u pięciu noworodków. W niniejszym dokumencie drugi antygen, oznaczony jako NB1, zidentyfikowano w czterech rodzinach z siedmiorgiem dzieci dotkniętych chorobą. Wykazano, że przeciwciała, które reagują z tym drugim antygenem, powodują selektywną aglutynację neutrofili, ale nie innych komórek krwi. Nie są one ani absorbow...

Niedobór fosfundruktazy mięśniowej. Badania biochemiczne i immunologiczne izozymów fosfufruktinaz w kulturze mięśniowej.

Hodowle mięśniowe od trzech niespokrewnionych pacjentów z deficytem mięśniowej fosfogruktokinaz (PFK; EC 2.7.1.11) (Glikogenoza typu VII, choroba Tarui) miały prawidłową aktywność PFK i prawidłową morfologię. Badania chromatograficzne i immunologiczne wykazały, że prawidłowe hodowle mięśni wyrażają wszystkie trzy podjednostki PFK, M (typ mięśniowy), L (typ wątroby) i P (typ płytkowy) i zawierają wiele izoenzymów homotetramerycznych i heterotetramerycznych. W hodowlach mięśni od pacjentów brakuje aktywnych katalitycznie izozymów zawierających podjednostkę M, ale jest to równoważone przez obecność izoenz...

Odporność nerek na hormon przytarczyc podczas deprywacji fosforu.

Ponieważ wcześniejsze badania wykazały, że reabsorpcja nerkowego nieorganicznego fosforanu jest zwiększona u szczurów po pozbawieniu pokarmu fosforu, badaliśmy wpływ parathormonu (PTH) na nieorganiczną reabsorpcję fosforanów u szczurów z ostrą postacią tarczycy ustabilizowanych na diecie o niskiej zawartości fosforu, aby określić, czy reakcja fosfatyczna na PTH jest osłabiony podczas wyczerpywania się fosforu. Ostre myszy z niedoborem fosforu poddane toryropatii po usunięciu fosforu zareagowały tylko minimalnie na PTH, podczas gdy podobnie przygotowane zwierzęta stabilizowane na diecie o wysokiej zawartości fosforu...

Związek między geometrycznymi wymiarami zwężeń tętnic wieńcowych a rezerwą perfuzji mięśnia sercowego u człowieka.

Aby określić związek między anatomią i perfuzją zwężenia u człowieka, 31 pacjentów miało ilościową arteriografię tętnic wieńcowych i obrazowanie pozytronowe (PET) z amoniakiem Rb-82 lub N-13 w spoczynku i po stresie z użyciem dipiridamolu. 10 pacjentów badano również po angioplastyce (całkowite zwężenia = 41). Procent zwężenia i bezwzględny przekrojowy obszar światła były powiązane przez kwadratową funkcję rezerwy perfuzji mięśnia sercowego określonej za pomocą PET. Arteriograficznie określona rezerwa przepływu wieńcowego była liniowo zależna od względnej rezerwy perfuzji mięśnia sercowego, zgo...

Metoda obliczania względnego udziału rekrutacji i poprawy w poceniu się ludzkim eccrine

Szybkość pocenia ekryninowego badano przez zbieranie próbek w niewentylowanych kapsułkach od ludzi po podskórnych lub śródskórnych wstrzyknięciach acetylo-P-metylocholiny i przy umiarkowanej ekspozycji na ciepło całego ciała. Szybkość pocenia się w danym obszarze skóry może wzrosnąć poprzez rekrutację świeżych gruczołów, zwiększoną produkcję już aktywnych gruczołów lub pewną kombinację obu. Analiza teoretyczna pokazuje, w jaki sposób rekrutacja i wzmocnienie mogą być obliczane osobno, przy założeniu istnienia maksymalnej szybkości reabsorpcji sodu przez ekrynowe gruczoły potowe, stężenia sodu 145?...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było autosomalnym kodominantem w badaniach rodzinnych, a rozkład typów w losowych niespokrewnionych populacjach...

Regulacja w górę kanału sodowego serca szczura przez leczenie in vivo lekiem antyarytmicznym klasy I.

Leki antyarytmiczne Klasy I hamują kanał sodowy przez wiązanie się z receptorem związanym z kanałem. W niniejszym raporcie pokazujemy, że podawanie in vivo lekowi antyarytmicznemu klasy I meksyletyny szczurom indukuje zwiększenie poziomu sodu w izolowanych miocytach sercowych. Liczbę kanałów sodowych oceniano za pomocą testu radioligandowego z użyciem benzoesanu specyficznego dla kanału sodowego [3H] benzoesanu batrachotoksyny ([3H] BTXB). Podawanie meksyletyny szczurom indukowało zależny od dawki wzrost całkowitego wiązania [3H] BTXB całkowitego (Bmax) na izolowanych miocytach sercowych. Liczba kanałów sodowych wyno...

Hamowanie przez ludzką trombomodulinę wywołaną przez czynnik Xa cięcie protrombiny.

Ludzka trombomodulina znacząco hamowała szybkość przekształcania protrombiny w trombinę przez czynnik Xa w obecności fosfolipidu lub płytek krwi, wapnia i czynnika Va. Elektroforeza siarczanu sodu w żelu poliakryloamidowym dodecylosiarczanu aktywacji protrombiny 125I ujawniła, że trombomodulina zmniejszała szybkość aktywacji protrombiny, ale nie zmienia schematu dekoltu. Hamowanie zostało odwrócone przez włączenie wysoce swoistego króliczego przeciwciała antytrombomoduliny. W przypadku zastąpienia trombomoduliny przez hirudynę, tempo wytwarzania trombiny nie zmniejszyło się, wyłączając możliwość, że hamowan...

Izodomia chromosomu 6 u noworodka z kwasicą metylmalonową i agenezą trzustkowych komórek beta powodujących cukrzycę.

Isodisomy (ID) to genetyczna anomalia zdefiniowana jako dziedziczenie dwóch kopii tego samego materiału genetycznego od jednego rodzica. ID u potomstwa jest rzadką przyczyną recesywnych chorób genetycznych poprzez dziedziczenie dwóch kopii zmutowanego genu od jednego rodzica nośnego. Badaliśmy noworodka z mut (o) kwasem metylomalonowym i zupełnym brakiem komórek beta produkujących insulinę w poza normalnie wyglądających wysepkach trzustkowych, powodujących cukrzycę insulinozależną. Pacjent zmarł 2 tygodnie po urodzeniu. Serotypowanie antygenów HLA, typowanie DNA loci HLA-B i HLA klasy II, badanie polimorficznych marke...

Ilościowa radiautografia transportu cukru w biopsjach jelita od normalnych ludzi i pacjenta z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Zarówno gromadzenie galaktozy, jak i wiązanie floryzyny przez kolumnowe komórki nabłonkowe badano in vitro za pomocą niedawno opracowanej techniki radiografii z wysoką rozdzielczością plastyczną, która jest szczególnie odpowiednia dla małych ilości biopsji. Analiza gęstości radioizotopów na ziarnach zapewnia definitywne poparcie dla poglądu, że mechanizmy komórkowe leżące u podstaw wchłaniania glukozy-galaktozy u zwierząt laboratoryjnych mają pełne zastosowanie w jelicie cienkim człowieka. Nawet liczba nośników cukru w membranie mikrofoworynowej wydaje się podobna, a główna różnica ilościowa, mniejsze po...

Zmieniono wiązanie wyznakowanej 125I kalmoduliny z białkiem 46,5-kilodaltonowym w fibroblastach skóry hodowanych od pacjentów z mukowiscydozą.

Stężenie kalmoduliny i białek wiążących kalmodulinę określono w hodowlach fibroblastów skóry od pacjentów z mukowiscydozą (CF) i kontrolami dobranymi pod względem wieku i płci. Calmodulin zawierał się w zakresie od 0,20 do 0,76 mikrogramów / mg białka; nie było różnicy między stężeniem kalmoduliny w fibroblastach od pacjentów z CF a grupą kontrolną. Zbadano białka wiążące kalmodulinę o wartościach 230, 212, 204, 164, 139, 70, 59, 46.5 i 41 kD. Białko o mobilności identycznej z białkiem wiążącym kalmodulinę o masie cząsteczkowej 59 kD zostało wyznakowane przez antyserum przeciwko fosfatazie zależ...

Hemopoetyczne pochodzenie podjednostek czynnika XIII A w postaci płytek krwi, monocytów i osocza. Dowody z badań dotyczących przeszczepienia szpiku kostnego.

Podjednostka czynnika XIII A (FXIIIA) znajduje się w osoczu, płytkach krwi i monocytach. Wkład hemopoetyczny do FXIIIA w tych składnikach badano u pacjentów przeszczepionych szpikami od dawców z różnymi fenotypami FXIIIA. U trzech pacjentów z udanym wszczepieniem (genotypem DNA, fenotypowaniem krwinek czerwonych i badaniami cytogenetycznymi) zmieniono fenotypy płytek krwi i monocytów FXIIIA na fenotypy dawcy z odzyskiem hematologicznym. Tak więc, FXIIIA w płytkach krwi i monocytach jest syntetyzowany de novo i / lub z ich komórek progenitorowych. Zmiana fenotypu FXIIIA osocza po transplantacji była bardziej złożona. Pacj...

Rekombinowana alfa 1-antytrypsyna Pittsburgh (Met 358 ---- Arg) jest silnym inhibitorem kallikreiny w osoczu i aktywowanego fragmentu czynnika XII.

W normalnym osoczu inhibitor proteazy serynowej alfa 1-antytrypsyna (alfa 1-AT) odgrywa niewielką lub żadną rolę w kontrolowaniu kallikreiny osoczowej lub aktywowanego fragmentu czynnika XII (czynnik XIIf), funkcja ta jest wykonywana przez inhibitor Cl. Niedawno opisano wariant alfa 1-AT z mutacją Met ---- Arg w reaktywnej reszcie środkowej P1 (pozycja 358), która zmieniła swoistość hamowania z specyficznej dla Met lub Val proteazy neutrofili proteolitycznej do trombiny, Proteaza specyficzna dla Arg. Badaliśmy hamowanie kallikreiny osoczowej i czynnika XIIf, obydwu enzymów specyficznych wobec Arg, z rekombinowanym alfa 1-AT (...

Obrót cholesterolu estrogenowego w osoczu u pacjentów z normocholesterolemią i hipercholesterolemią oraz jego związek z budową ciała

Szybkość obrotu całkowitego zestryfikowanego cholesterolu w osoczu została zmierzona po dożylnym wstrzyknięciu trytowanego kwasu mevalonowego u 16 mężczyzn z chorobą niedokrwienną serca. Cztery osoby były normocholesterolemiczne, a 12 było hipercholesterolemiczne; wśród tych ostatnich 3 cierpiało na rodzinną hipercholesterolemię, a 6 miało nadwagę. Obroty zestryfikowanego cholesterolu w osoczu były najwyższe wśród osób z nadwagą z hipercholesterolemią, a najmniej wśród osób z rodzinną hipercholesterolemią. Osoby z hipercholesterolemią o prawidłowej masie ciała miały stopy rotacji podobne do tych, które...

Kompletne sekwencje białkowe regionów zmiennych klonowanych ciężkich i lekkich łańcuchów ludzkiego przeciwciała przeciw cytomegalowirusowi wykazują uderzające podobieństwo do ludzkich monoklonalnych czynników reumatoidalnych z rodziny idiotypów Wa.

Kompletne sekwencje aminokwasów i nukleotydów regionów zmiennych łańcuchów ciężkiego i lekkiego polipeptydu przeciwciała neutralizującego przeciwciało anty-cytomegalowirusowe (CMV) ludzkiej wykazują wyraźną homologię z czynnikami reumatoidalnym IgM (RF) rodziny idiotypów Wa. Przeciwciała przeciw CMV i RF RF mają w zwykłych segmentach genów VKIIIb, JK1 i VHIa, ale wykorzystują różne segmenty genu DH i JH. Przeciwciało anty-CMV nie ma aktywności RF i nie wyraża idiotypu Wa. Wa RF nie mają aktywności anty-CMV. Jednak podzbiór Wa RFs i przeciwciało anty-CMV dzielą kilka idiotypów na polipeptydy VHIa i VKIIIb. ...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta przewiduje substytucję argininy na glicynę w pozycji 71 aminokwasu, wyj...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krotne zmniejszenie aktywnoś...

Komórkowa dystrybucja ekspresji genów enzymów degradujących insulinę. Porównanie z insuliną i receptorami insulinopodobnego czynnika wzrostu.

Enzym degradujący insulinę (IDE) hydrolizuje zarówno insulinę, jak i IGF i zaproponowano, że odgrywa rolę w terminacji sygnału po związaniu tych peptydów z ich receptorami. Hybrydyzację in situ zastosowano do zbadania dystrybucji komórkowej mRNA IDE i porównania go z ekspresją genu receptora insuliny (IR) i receptora IGF-I (IGFR) w seryjnych cienkich przekrojach z różnych tkanek na embrionalnych i dorosłych szczurach. MRNA IDE jest bardzo bogaty w nerki i wątrobę, tkanki, o których wiadomo, że odgrywają rolę w degradacji insuliny. MRNA IDE i IR są wysoce koeksprymowane w brązowym tłuszczu i wątrobie. Najwyższy ...

Konserwowane cytoplazmatyczne reszty tyrozynowe podjednostki gamma są wymagane w przypadku sygnału fagocytarnego, w którym pośredniczy Fc gamma RIIIA.

Receptory Fc dla immunoglobulin znajdują się na wielu komórkach i są ważne w obronie gospodarza. Transfekowaliśmy Fc gamma RIIIA, obecną na makrofagach i komórkach naturalnych zabójców (NK), w komórkach COS-1, aby zbadać ich rolę w fagocytozie i mobilizacji wapnia przy braku innych receptorów Fc gamma. Ludzką Fc gamma RIIIA-alfa (CD16) kotransfekowano z powiązanymi łańcuchami, Fc gamma RIIIA gamma lub zeta. Zaobserwowano, że zarówno gamma jak i zeta indukują sygnał fagocytujący, ale gamma był co najmniej sześciokrotnie skuteczniejszy niż zeta. Konserwatywna substytucja fenyloalaniną jednej z dwóch cytoplazmaty...

Inaktywator anafilatoksyny ludzkiego osocza: jego izolacja i charakterystyka jako karboksypeptydazy

Niepowodzenie ludzkiej surowicy powodującej aktywność anafilatoksyny można przypisać obecności silnego inaktywatora anafilatoksyny w ludzkiej surowicy. Inaktywator wyizolowano i scharakteryzowano jako (3 -globulinę o masie cząsteczkowej około 310 000. Stwierdzono, że zniesienie aktywności obu anafilatoksyn, które pochodzą odpowiednio z trzeciego i piątego składnika dopełniacza i bradykininy. Inaktywacji anafilatoksyny pochodzącej z C3 i bradykininy towarzyszyło uwalnianie C-końcowej argininy z tych peptydów. Wykazano, że inaktywator anafilatoksyny hydrolizuje syntetyczne substraty: hipurylo-L-argininę i hipurylo-L-l...

Detekcja nosiciela hemofilii B przez zastosowanie polimorfizmu miejsca restrykcyjnego związanego z koagulacyjnym genem czynnika IX.

Klonowany komplementarny DNA dla czynnika krzepnięcia IX (FIX) wykrywa częstą odmianę polimorfizmu długości restrykcyjnej (RFLP) w ludzkich genomowych DNA trawionych endonukleazą restrykcyjną Taq I. Ten marker genetyczny został użyty, równolegle z koagulacją i testami immunologicznymi, w celu śledzenia segregacja nieprawidłowego genu FIX w dużej rodzinie hemofilii B. Spośród sześciu potencjalnych żeńskich nosicieli, testy funkcjonalne wykazały, że cztery miały wysokie prawdopodobieństwo, a dwa małe prawdopodobieństwo bycia nosicielami. Analiza na poziomie DNA za pomocą sondy cDNA miała charakter informacyjny w...

Odruchowe działanie aerozolizowanej histaminy na aktywność nerwu frenicznego.

Badania przeprowadzono w znieczulonych, sparaliżowanych psach na temat wpływu aerozolowej histaminy na aktywność nerwu przeponowego. Sparaliżowane psy wentylowano w fazie z zarejestrowaną aktywnością nerwu przeponowego przy stałym natężeniu przepływu wdechowego, stosując respirator uruchamiany cyklicznie. Aktywność nerwu frenolowego mierzono przed i podczas podawania aerozolizowanej histaminy, podczas gdy natężenie przepływu wdechowego i gazometryczny krwi tętniczej utrzymywano na stałym poziomie. Ponadto, przed i po histaminie, rejestrowano aktywność nerwu przeponowego w pojedynczych seriach, podczas których respi...

Modulacja peptydazą płucnych efektów tachykinin w płucach perfuzowanych tchawicy.

Wpływ inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), kaptoprilu i neutralnych inhibitorów endopeptydazy (NEP), tiorfanu i SCH 32615, na zmiany ciśnienia otwarcia dróg oddechowych (PaO) i regenerację podawanego peptydu badano po dotchawicznym podaniu substancji P (SP ) i neurokininę A (NKA) w izolowanych płucach świnki morskiej przepuszczanych przez tchawicę. Zmiany w Pao i odzyskiwanie zaoferowanego peptydu były znacznie większe w płucach traktowanych inhibitorem NEP niż w płucach kontrolnych. Kaptopril nie spowodował znaczącej zmiany w działaniu fizjologicznym ani w odzyskaniu SP i NKA. Analiza HPLC [3H] Pro2,4-SP i 125I-His...

Koniugaty egzotoksyny CD4-Pseudomonas opóźniają się, ale nie w pełni hamują replikację ludzkiego wirusa upośledzenia odporności w limfocytach in vitro.

Cząsteczka CD4 jest receptorem o wysokim powinowactwie do glikoproteiny otoczki ludzkiego wirusa upośledzenia odporności (HIV) (gp160 lub gp120). Ta glikoproteina ulega ekspresji na błonie powierzchniowej komórek zakażonych wirusem HIV. Dlatego też zasugerowano, że rozpuszczalna forma CD4 może być stosowana jako środek kierujący do selektywnego dostarczania toksyn do komórek zakażonych wirusem HIV. Wykazujemy, że koniugaty CD4-Pseudomonas egzotoksyny A (PE) hamują proliferację komórek jajnika chomika transfekowanego gp160 i blokują replikację HIV w zakażonych wirusem komórkach H9. Jednak to zahamowanie replikacji HI...

Wymiana dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus: wielokompartmentowa analiza kinetyki dwutlenku węgla

Wymiany dwutlenku węgla u ciężarnej małpy rezus badano ilościowo za pomocą wodorowęglanu sodu-14C i stosując model układu siedmiu przedziałów. Szybkości transferu w różnych przedziałach, wielkości przedziałów i szybkości produkcji dwutlenku węgla przez płód i matkę określono za pomocą komputera zaprogramowanego tak, aby pasował do modelu teoretycznego do danych poprzez dostosowanie wartości parametrów modelu aż do najlepszego dopasowania ? Otrzymano. Potwierdzono, że wymiana dwutlenku węgla pomiędzy płodową i matczyną krwią przez łożysko jest szybka, że pomiędzy płodową krwią i płynem owodniowy...

Eksperymentalna chemioterapia nekrozy skóry u świń. Mechanistyczne badania toksyczności i ochrony antybiotykowej antracykliny za pomocą radykalnego związku dimerycznego.

Reaktywność przeciwnowotworowych antracyklin i antybiotyków mitomycyny C z dimerami rodników oksomorfolinylowych, bi (3,5,5-trimetylo-2-oksomorfolin-3-yl) (TM3) i bi (3,5-dimetylo-5-hydroksymetylo-2 -oksomorfolin-3-yl) (DHM3), badano in vitro. Reszta oksomorfolinylowa zredukowała daunorubicynę do pośredniego chinonu metydu, który przereagował z rozpuszczalnikiem z wytworzeniem 7-deoksydaunorubicynonu. Reakcja solwolizy następowała po kinetyce pierwszego rzędu, a stałe szybkości reaktywności (k2) zmierzone dla siedmiu analogów antracyklin były w zakresie od 2 X 10 (-2) s-1 do 8,0 X 10 (-4) s-1. Reaktywność chemiczna ka...

Zabijanie ludzkich komórek czerniaka przez kompleks atopowy ludzkiego dopełniacza w zależności od jego składu cząsteczkowego.

Wydajność kompleksu atakującego błonę (MAC) w zabijaniu komórek czerniaka M21 określano zmieniając stosunek molowy związanego z komórką C9: C8. Stwierdzono, że C5b-8 wytwarzał funkcjonalne kanały, o czym świadczy uwalnianie 86Rb i pobieranie jodku propidyny; zabijanie komórek nastąpiło w nieobecności C9 z więcej niż 5 X 10 (5) C5b-8 / komórkę; maksymalny stosunek molowy C9: C8 wyniósł 6,6: 1; z zastosowaniem niecieczliwej liczby C5b-8 (4,7 X 10 (5) / komórkę), wystąpiło zabijanie większe niż 90% przy stosunku molowym C9: C8 wynoszącym 2,8: 1, przy którym utworzyło się około 9000 poli C9 / komórkę, i ...

Tłumienie wydzielania hormonu wzrostu przez melatoninę i cyproheptadynę

Uwalnianie przysadkowego hormonu wzrostu (GH) u szczurów jest stymulowane przez szlaki serotoninergiczne i może być hamowane przez leczenie związkami działającymi jako antagoniści serotoniny, takimi jak cyproheptadyna lub hormon szyszynki, melatonina. Aby zbadać możliwą rolę serotoniny w kontrolowaniu uwalniania ludzkiego GH, zbadano wpływ podawania cyproheptadyny i melatoniny na odpowiedzi GH u zdrowych osobników płci męskiej. Doustne podawanie cyproheptadyny (8-12 mg na dobę przez 5 dni) zdrowym ludziom zmniejszyło odpowiedzi GH zarówno na hipoglikemię wywołaną przez insulinę, jak i wysiłek fizyczny w bardzo duż...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodowlanej, które neutralizowały aktywność biologiczną OAF w rozcieńczeniach tak wysokich jak 1: 100 000...

Klonowanie i chromosomalna lokalizacja cDNA ludzkiej nerki biorącej udział w transporcie cystyny, dwuzasadowym i obojętnym aminokwasem.

Niedawno sklonowaliśmy, zsekwencjonowaliśmy i scharakteryzowaliśmy cDNA nerki szczura (D2), który stymuluje transport cystyny, jak również dwuzasadowy i obojętny aminokwas. W celu oceny roli tego białka w ludzkich chorobach odziedziczonych, takich jak cystynuria, wyizolowaliśmy ludzki klon D2 (D2H) przez niskorozdzielcze przeszukiwanie biblioteki cDNA ludzkiej nerki z użyciem znakowanej radioaktywnie wstawki D2 jako sondy. CDNA D2H ma długość 2284 nukleotydów i koduje 663 aminokwasowe białko, które jest w 80% identyczne z sekwencją aminokwasową szczura D2 i 86% z homologiem rBAT królika. Mikroiniekcja in vitro transkry...

Hamowanie wzrostu ludzkich komórek raka sutka za pomocą nowej syntetycznej progestyny obejmuje indukcję transformującego czynnika wzrostu beta.

Ostatnie prace eksperymentalne pozwoliły zidentyfikować nowe wewnątrzkomórkowe miejsce wiązania syntetycznej progestyny, Gestodene, która wydaje się być jedyną ekspresją w komórkach ludzkiego raka sutka. Wykazano tutaj, że gestoden hamuje wzrost ludzkich komórek raka sutka w sposób zależny od dawki, ale nie ma wpływu na komórki raka endometrium reagujące na gospodarkę hormonalną. Gestodene wywołał 90-krotny wzrost sekrecji transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) przez ludzkie komórki raka sutka T47D. Inne syntetyczne progestyny nie miały wpływu, co wskazuje, że w tej indukcji pośredniczy nowe miejsce...

Podstawienie pojedynczej zasady w regionie kodującym neurofizynę II związaną z rodzinnym moczowodem centralnym.

Aby wyjaśnić molekularny mechanizm rodzinnej centralnej moczówki prostej (FDI), zsekwencjonowaliśmy gen argininowej wazopresyny-neurofizyny II (AVP-NPII) u 2 pacjentów należących do rodowodu, który jest zgodny z autosomalnym dominującym sposobem dziedziczenia. Badaniami objęto również 10 pacjentów z idiopatyczną centralną moczówką prostą (IDI) i 5 normaliami. Gen AVP-NPII, znajdujący się na chromosomie 20, składa się z trzech eksonów, które kodują domniemany peptyd sygnałowy, AVP, NPII i glikoproteinę. Stosując reakcję łańcuchową polimerazy, fragmenty obejmujące region promotora i wszystkie regiony koduj...

Wzór skórnego odkładania immunoglobuliny G w podostrym toczniu rumieniowatym skórnym jest odtwarzany przez infuzję oczyszczonych autoprzeciwciał anty-Ro (SSA) ludzkim myszom szczepionym skórą.

Podostry skórny toczeń i toczeń noworodkowy są ściśle związane z obecnością autoprzeciwciał anty-Ro (SSA), ale nie ma bezpośrednich dowodów potwierdzających rolę anty-Ro (SSA) w tych chorobach. Po wstrzyknięciu rodzicielskim myszom, IgG z surowicy zawierającej anty-Ro (SSA) będzie wiązać ludzką skórę wszczepioną myszom. Aby ustalić, czy wiązanie przeciwciała jest spowodowane anty-Ro (SSA), przygotowano oczyszczone na podstawie powinowactwa anty-Ro (SSA) i pozbawione surowicy anty-Ro (SSA). Po wstrzyknięciu myszom z ludzkim przeszczepem skóry, oczyszczone przeciwciała anty-Ro (SSA) związały antygen w przeszc...

Dowody na reaktywność z przeciwciałami hybrydoma na prawdopodobne mieloidalne pochodzenie komórek krwi obwodowej aktywnych w naturalnej cytotoksyczności i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał.

Limfocyty z receptorami Fc (FcR) dla IgG aktywnych w naturalnej cytotoksyczności i cytotoksyczność komórkową zależną od przeciwciał rozdzielono na rozetkę erytrocytów owcy (E +) i frakcje nieokonujące (E-), i badano pod kątem reaktywności z panelem OK przeciwciał monoklonalnych wytwarzanych przez hybrydomy . Niewiele komórek we frakcji E + FcR + lub E-FcR + reagowało z siedmioma przeciwciałami stosowanymi do definiowania limfocytów T w różnych stadiach różnicowania (OK3, OKT4, OKT5, OKT6, OKT8, OKT9, OKT10). Żadna z frakcji nie eksprymowała antygenu podobnego do Ia (wykrywanego przez OKI1), ale oba były wysoce re...

Ludzkie przeciwciała monoklonalne, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie lipidów lipopolisacharydów z rdzeniem-lipidem.

Epsterze-Barr (EBV) transformowane ludzkie limfocyty B poddano fuzji z mysim-ludzkim heteroszpastakiem w celu wytworzenia stabilnych hybrydowych linii komórkowych, które wydzielają ludzkie przeciwciała monoklonalne (mAb) klasy IgM, które rozpoznają konserwatywne epitopy w regionie rdzeń-lipid A lipopolisacharydy (LPS). Trzy z mAb reagowały z epitopami na ugrupowaniu lipidu A, a czwarty rozpoznał determinantę w rdzeniu oligosacharydu. MAbs specyficzne względem lipidu A reagują krzyżowo z heterologicznym szorstkim LPS i z lipidem As uwalnianym przez hydrolizę kwasową różnych nienaruszonych (gładkich) LPS. Grupy węglowoda...

Czynnik natriuretyczny w surowicy pacjentów z przewlekłą mocznicą

Surowice od osób chronicznie moczonych i zdrowych poddano filtracji żelowej Sephadex G-25 i tę samą frakcję obu podawano w infuzji szczurom ze zmniejszoną populacją nefronów w celu określenia wpływu na wydalanie sodu. Szybkość wydalania sodu i frakcjonowane wydalanie sodu wzrosły nieznacznie wraz z normalnymi frakcjami; ale wzrost obu parametrów funkcjonalnych wytwarzanych przez frakcje mocznicowe był znacznie i znacznie większy. Natriurezy nie można wytłumaczyć powiązanymi zmianami w szybkości filtracji kłębuszkowej (GFR), klirensem para-aminohipuranu (PAH), frakcją filtracyjną, hematokrytem lub ciśnieniem krwi...

Interferon-alfa przywraca niedobór ekspresji antygenu-3 limfocytowej funkcji limfocytów przez przewlekłe komórki progenitorowe białaczki szpikowej.

Komórki krwiotwórcze ze złośliwego klonu w przewlekłej białaczce szpikowej (CML) utrzymują i rozwijają proliferacyjną przewagę nad normalnymi komórkami hematopoetycznymi w szpiku kostnym. Ta korzyść jest często łagodzona lub odwracana in vivo przez IFN alfa. Opierając się na wcześniejszych badaniach sugerujących obniżoną przyczepność komórek progenitorowych CML, zapytaliśmy, czy komórki progenitorowe CML wykazują niedobór ekspresji limfocytowej funkcji limfocytów w funkcji limfocytów antygenu-3 (LFA-3, CD58), która jest zwykle wyrażana na hematopoetycznych komórkach progenitorowych. Komórki progenitorowe...

Badanie fizjologicznych podstaw zwiększonej wartości wysiłkowej dla dławicy piersiowej po kondycjonowaniu fizycznym

Osiem pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i wysiłkową dusznicą bolesną z powodzeniem ukończyło 11-15 tygodniowego programu ćwiczeń wytrzymałościowych. Próg dławicy płucnej ustalono za pomocą pionowego treningu ergometru rowerowego i stymulacji przedsionkowej. Produkt skurczu serca i skurczowego ciśnienia tętniczego przy progu dusznicy wysiłkowej był wyższy po kondycjonowaniu. sugerując, że kondycjonowanie zwiększyło maksymalną dostawę O2 mięśnia sercowego podczas wysiłku. Jednakże, gdy dławica była indukowana przez stymulację przedsionkową, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze krwi, przep...

Cichy gen cholinoesterazy: zmiany właściwości enzymu surowicy w widocznych homozygotach

Aktywność cholinoesterazy w surowicy 25 pacjentów zdiagnozowanych jako homozygoty dla genu cichej cholinesterazy badano za pomocą czułej metody enzymatycznej wykorzystującej kilka estrów tiocholinowych i różnych inhibitorów oraz metodami elektroforetycznymi, immunochemicznymi i chromatograficznymi. (a) Z jednym wyjątkiem, surowice podzielono na dwie klasy według wszystkich kryteriów. Jedna klasa (typ I, 16 przypadków) nie miała normalnej cholinoesterazy w surowicy. Druga klasa (typ II, osiem przypadków) miała około 2% pozornie normalnej cholinoesterazy w surowicy. Pozostałe serum było pośrednie między dwiema klasami...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średnim stężeniu IL-1 29 pM w teście tymocytów, 2 pM w teście proliferacji fibroblastów skóry i 5 pM w teś...

Ludzka rekombinowana erytropoetyna sprzyja różnicowaniu mysich megakariocytów in vitro.

Aby określić, czy erytropoetyna wpływa na megakariocytopoezę, zmierzono aktywność acetylocholinoesterazy (AchE), markera mysiej linii megakariocytarnej, po dodaniu ludzkiej rekombinowanej erytropoetyny do hodowli mysich szpiku kostnego bez surowicy. Erytropoetyna znacznie zwiększyła aktywność AchE. Ponadto, gdy hormon został dodany do hodowli bez surowicy 426 izolowanych pojedynczych megakariocytów pochodzących z kolonii megakariocytowych, erytropoetyna indukowała znaczny wzrost średnic tych komórek. Z analizy bayesowskiej prawdopodobieństwa, że niektóre megakariocyty wzrosły w zawartości DNA podczas okresu hodowli, ...

Aktywacja transkrypcji i nadwrażliwe miejsca DNazy I są związane z selektywną ekspresją genu peptydu uwalniającego gastrynę.

Peptyd uwalniający gastrynę (GRP) jest hormonem neuropeptydowym i czynnikiem wzrostu wytwarzanym normalnie przez komórki nerwowe i neuroendokrynne, jak również przez guzy ludzkiego drobnokomórkowego raka płuca (SCLC) i pochodne linie komórkowe. W tym badaniu porównano strukturę ludzkiego genu prepro-GRP w czterech liniach komórkowych SCLC, które wyrażają zmienne poziomy mRNA GRP w stanie stacjonarnym. Wydaje się, że regulacja ekspresji genu GRP odbywa się na poziomie pierwotnej transkrypcji w oparciu o przebieg jądrowy w badaniach. W dwóch liniach komórkowych SCLC eksprymujących GRP znajdujemy pojedyncze miejsce star...

Kinetyka trombopoeza

Pomiary liczby megakariocytów, objętości, liczby jądrowej i granulacji cytoplazmatycznej porównano u zwierząt z indukowaną trombocytozą, prawidłową liczbą płytek krwi i indukowaną małopłytkowością w okresach 4- i 10-dniowych. Trombopoeza, mierzona masą megakariocytów i włączeniem 35S do płytek, wydawała się regulowana przez zapotrzebowanie na krążące płytki krwi. Ponadto, dwa mechanizmy działały w przypadku zmiany trombopozy. Pierwszy mechanizm obejmował regulację endomitozy w niedojrzałych megakariocytach, które z kolei determinowały kolejną objętość cytoplazmy produkującej płytki krwi. Drugi mec...

Insulina łagodzi wywołane wazopresyną przemiany wapnia i zależną od napięcia odpowiedź wapnia w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych szczura.

Insulina łagodzi reakcje skurczowe mięśni gładkich naczyń (VSM) u różnych agonistów. Szczurom insulinopenicznym i opornym na insulinę brakuje tego normalnego osłabienia odpowiedzi skurczowej naczyń. W celu zbadania tego mechanizmu atenuującego zbadano wpływ insuliny na odpowiedź wapniową (Ca2 +) hodowanych komórek VSM (a7r5) na wazopresynę argininy (AVP) i potencjał błonowy. Insulina (1 i 100 mU / ml) przesunęła krzywe odpowiedzi na dawkę AVP w prawo, zmniejszając siłę względną AVP odpowiednio 16-krotnie i 220-krotnie. Odpowiedzi na AVP były znacznie osłabione w ciągu 30 minut od podania insuliny. Wywołany ...

Tłumienie ostrych i przewlekłych stanów zapalnych u szczurów z nowotworem.

Zarówno ostre jak i przewlekłe komórkowe reakcje zapalne zostały zahamowane u szczurów z nowotworami złośliwymi. Zahamowanie ostrych reakcji zapalnych wykazano w zapaleniu naczyń wywołanym przez kompleks immunologiczny oraz w akumulacji leukocytów w podskórnie wszczepionych gąbkach poliwinylowych. U pacjentów z przewlekłą reakcją zapalną wykazano supresję reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego. Pomimo tych stłumionych reakcji, reaktywność skórna dla mediatorów wazoprzepuszczalności nie została zmniejszona. Ani poziomy dopełniacza w surowicy, ani liczba krążących leukocytów nie uległy depresji u zwierz...

Badania interakcji wiązania wybranych podgrup receptorów po częściowym sieciowaniu kompleksów receptor-ligand z fotoaktywowanym heterobifunkcyjnym odczynnikiem.

Niektóre hormonalne i niehormonalne układy wiązania, takie jak model leukoaglutyniny-limfocytów, wykazują złożone oddziaływania receptor-ligand, które skutkują nieliniowymi wykresami Scatcharda. Takie poletka interpretuje się jako wskazujące albo homogenne ujemnie oddziałujące miejsca wiązania albo heterogenne miejsca o różnym i stałym powinowactwie. Oceniliśmy trafność tych interpretacji w naszym systemie przez skoniugowanie ligandu z fotoaktywowanym czynnikiem heterobifunkcyjnym i sieciowanie koniugatu z podzbiorem receptorów przed badaniem oddziaływań wiązania nie-usieciowanych miejsc. Koniugacja nie wpływa j...

Wykrywanie krzyżowo-reaktywnych idiotypów przeciwciał anty-DNA na immunoglobulinach związanych z tkankami nerkowymi od pacjentów z toczniem.

Reaktywne krzyżowo idiotypy przeciwciał anty-DNA zidentyfikowano na immunoglobulinach związanych z tkankami w badaniu biopsji nerkowych od 26 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE). Wykazano, że biopsje 12 (46%) mają jeden lub oba idiotypy testowane przez anty-idiotypowe odczynniki. Idiotypy zidentyfikowano w błonie podstawnej kłębuszków nerkowych, w cytoplazmie komórek mezangialnych iw ogniskowych proliferacjach pęczków. Przeciwnie, w żadnej z 24 pozytywnych immunoglobulin dodatnich biopsji kontrolnych nie można wykazać ani idiotypu. Blokowanie badań u dwóch pacjentów wskazywało, że idiotypy były na pr...

Badanie przestrzeni międzykomórkowych u królików podczas jej zwiększania objętości i po leczeniu toksyną cholery

Efekty ostrej ekspansji objętościowej i śródwieńcowego podawania toksyny cholery zbadano w jelicie królika. Wykazano, że ekspansja dużej objętości odwraca normalny reabsorpcyjny strumień wody i powoduje znaczne wydzielanie płynu. Faza i badanie mikroskopowe nabłonka jelita czczego wykazały, że nastąpiło znaczne rozszerzenie przestrzeni międzykomórkowych. Badanie nabłonka jelita czczego po leczeniu toksyną cholery wykazało, że w związku z wysokim odsetkiem wydzielania płynu przestrzenie międzykomórkowe były wyjątkowo małe, a boczne błony sąsiednich komórek były blisko siebie przylegające. Tak więc mecha...

Jelitowy transport cukrów i aminokwasów u szczurów z cukrzycą

Specyficzność i mechanizm zmienionego transportu jelitowego szczurów z cukrzycą zbadano za pomocą techniki pierścienia z odwróconymi pierścieniami. W cukrzycy wykazano zwiększoną wewnątrzkomórkową akumulację aminokwasów, a także galaktozy i 3-O-metyloglukozy. Większej akumulacji przez jelito cukrzycowe nie można było przypisać bezpośredniemu działaniu środka stosowanego do wywoływania cukrzycy lub do zmiany spożycia pokarmu. Chociaż zmiany były związane z ciężkością cukrzycy i można je było odwrócić za pomocą leczenia insuliną, nie można było ich zmodyfikować przez dodanie insuliny in vitro. Zmian...

Nowa metoda izolowania nieidentycznych podjednostek białkowych ludzkiej ?-lipoproteiny

Ludzkie lipoproteiny alfa (? LP) całkowicie pozbawiono lipidów przez filtrację żelową na Sephadex LH-20 w środowisku 2 butanolu: kwas octowy: H20, 4: 1: 5. Powstałe białko alfa (P) wykazywało dwa główne prążki, oznaczone jako C i D, na elektroforezie w żelu akryloamidowym w 5,0 M moczniku przy pH 8,8 lub 4,0. Pokazano, że mniejsze prążki oznaczone A i B, również obecne, są agregatami C, które tworzą się, gdy są one liofilizowane. Komponenty C i D wyizolowano w czystej postaci z P (otrzymanego przez chromatografię LH-20 z LP) przez filtrację żelową tego białka na Sephadex G-200 w środowisku 1,0 N kwasu octowe...

Hormonalna regulacja poziomów Lp (a) w surowicy. Przeciwne efekty po leczeniu estrogenami i orchidektomii u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego.

Stężenia lipoprotein w surowicy (a) [Lp (a)] określono w dwóch grupach starszych mężczyzn cierpiących na raka prostaty, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia estrogenem (n = 15) lub orchidektomii (n = 16). Estrogen podawano doustnie, etynyloestradiol, 150 mikrogramów na dobę, w połączeniu z domięśniowym fosforanem poliestradiolu, 80 mg / mo. Poziomy wyjściowe były podobne w obu grupach, ale 6 miesięcy po rozpoczęciu leczenia poziomy Lp (a) w surowicy zmniejszyły się o około 50% w grupie leczonej estrogenem (P poniżej 0,001), w przeciwieństwie do wzrostu o 20% (P mniej 0,01) w grupie poddanej orchidektomii....

Zastosowanie ludzkiego czynnika VIIa w leczeniu dwóch pacjentów z hemofilią A z inhibitorami o wysokim mianie.

Dwóch pacjentów z hemofilią A powikłanych alloprzeciwciałami o wysokim mianie leczono przez powtarzane wlewy mikrogramów czystego ludzkiego czynnika VIIa. Pacjentowi 1 przedstawiono krwawienie z mięśnia brzuchatego łydki obejmujące staw kolanowy. Po leczeniu czynnikiem VIIa zmniejszył się obwód mięśnia, a ruchliwość stawów znacznie wzrosła. Pacjentowi 2 podano czynnik VIIa równoczesny z kwasem traneksamowym w połączeniu z ekstrakcją dwóch pierwotnych zębów trzonowych. Nie stwierdzono znaczącego krwawienia z dziąseł po leczeniu czynnikiem VIIa i kwasem traneksamowym. Ponadto nie obserwowano żadnych szkodliwyc...