Wpływ leczenia cyklosporyną A na produkcję przeciwciał u pacjentów z cukrzycą insulinozależną (typu I).

Wytwarzanie przeciwciał przeciw wyspowej i przeciw insulinie było badaniem w okresie 12-miesięcznym u 82 ostatnio zdiagnozowanych diabetyków losowo otrzymujących cyklosporynę lub placebo. Cyklosporyna wywierała jedynie minimalny wpływ na wytwarzanie przeciwciał przeciwko komórkom wysepek, niezależnie od tego, czy skierowana jest na antygeny wysepek cytoplazmatycznych (immunofluorescencja) czy błony (cytotoksyczność), nawet u pacjentów poddawanych remisji. Dane te sugerują, że te przeciwciała nie odgrywają głównej roli w patogenezie choroby, zwłaszcza, że ich (nieregularna) obecność nie jest czyn...

Dynamiczna regulacja interakcji receptorów beta-adrenergicznych leukocytów z fizjologicznymi zmianami w krążących katecholaminach.

Receptory beta-adrenergiczne na ludzkich jednojądrzastych leukocytach oceniano, stosując wiązanie [125I] jodohydroksybenzylopindololu. Badanych poddano badaniu na plecach i po ambulatoryjnym manewrze, który zwiększył w przybliżeniu dwukrotne katecholaminy w osoczu. powinowactwo beta-receptora do agonistów, mierzone przez rywalizację wiązania [125I] jodohydroksybenzylopindololu przez (-) izoproterenol, było znacząco zmniejszone w miarę chodzenia, a zmniejszenie to było związane ze zmniejszeniem odsetka agonisty wiążącego beta-receptora z wysokim powinowactwem z średnia (+/- SEM) 42 +/- 5 do 24 +/- 2% (...

Cichy gen cholinoesterazy: zmiany właściwości enzymu surowicy w widocznych homozygotach

Aktywność cholinoesterazy w surowicy 25 pacjentów zdiagnozowanych jako homozygoty dla genu cichej cholinesterazy badano za pomocą czułej metody enzymatycznej wykorzystującej kilka estrów tiocholinowych i różnych inhibitorów oraz metodami elektroforetycznymi, immunochemicznymi i chromatograficznymi. (a) Z jednym wyjątkiem, surowice podzielono na dwie klasy według wszystkich kryteriów. Jedna klasa (typ I, 16 przypadków) nie miała normalnej cholinoesterazy w surowicy. Druga klasa (typ II, osiem przypadków) miała około 2% pozornie normalnej cholinoesterazy w surowicy. Pozostałe serum było pośrednie mię...

Genetyczny polimorfizm trzeciego składnika ludzkiego dopełniacza (C? 3)

Polimorfizm ludzkiego Cp3 został określony przez przedłużoną elektroforezę w agarozie świeżej surowicy. Co najmniej cztery, a prawdopodobnie pięć, allele zostały zidentyfikowane przez elektroforetyczne ruchliwości produktów genowych. Dziedziczenie trzech alleli, F1 F i S, jest zgodne z autosomalnym typem dominującym. Dziedziczenie S1 jest prawdopodobnie kodominujące, a dziedziczenie F0 <8 nie jest znane. Spośród 15 fenotypów przewidzianych przez te allele zaobserwowano osiem. Wydaje się, że allotypy różnią się ładunkiem powierzchniowym netto przy pH 8,6, ale nie wykazują żadnych oczywistych...

Najnowsze zdjęcia w galerii menadzerzuzlowy:

Protoporfiria erytropoetyczna i odurzenie ołowiem: molekularna podstawa dla różnicy w światłoczułości skórnej. II. Różne wiązania protoporfiryny erytrocytów z hemoglobiną.

Kwaśne rozpuszczalniki ekstrahują tę samą porfirynę-protoporfirynę z erytrocytów pacjentów cierpiących na erytropoetyczną protoporfirię lub zatrucia ołowiem. Jednakże, możliwa do wyekstrahowania protoporfiryna zanika szybko, zarówno in vivo, jak i in vitro, z erytrocytów w protoporfirii erytropoetycznej, ale powoli, jeśli w ogóle, w zatruciu ołowiem. Zgodnie z tymi obserwacjami, spektroskopia fluorescencyjna ujawniła, że wewnątrzkomórkowy stan protoporfiryny erytrocytów jest różny w obu chorobach. Pomiary spektrofluorometryczne połączone z frakcjonowaniem i syntezami biochemicznymi wykazały,...

Specyficzne bioaktywności pochodzących z monocytów interleukiny 1 alfa i interleukiny 1 beta są podobne do siebie na hodowanych tymocytach mysich i na hodowanych komórkach ludzkiej tkanki łącznej.

W niniejszym raporcie porównujemy aktywności biologiczne czystej, ludzkiej alfa i beta pochodzącej z monocytów interleukiny 1 (IL-1) w standardowym teście proliferacji tymocytów, test proliferacji ludzkiego fibroblastów skóry oraz w teście mierzącym stymulację prostaglandyny E2 (PGE2). ) uwalnianie z ludzkich synowiocytów reumatoidalnych. W każdym przypadku różne gatunki IL-1 wytwarzały nasycalną stymulację i dawały podobne krzywe odpowiedzi na dawkę. Maksymalną stymulację połowiczną obserwowano przy średnim stężeniu IL-1 29 pM w teście tymocytów, 2 pM w teście proliferacji fibroblastów sk...

Potranslacyjna stabilizacja opiera się na niezależnej od p53 indukcji p21WAF1 / CIP1 / SDI1 w różnicowaniu ludzkich komórek białaczkowych.

p21WAF / CIP1 / SDI1 to niedawno zidentyfikowany gen ulegający ekspresji w komórkach niosących gen p53 typu dzikiego, ale nie zmutowany. Koduje białko jądrowe o masie 21 kD, które hamuje zależną od cyklin aktywność kinazy. Konstytutywną ekspresję mRNA p21WAF1 / CIP1 / SDI1 wykryto w komórkach nowotworowych od pacjentów z różnymi nowotworami hematologicznymi, jak również w prawidłowych komórkach jednojądrzastych szpiku kostnego oraz w liniach komórkowych mieloidalnych i limfoidalnych niezależnie od ich statusu p53. Indukowane różnicowanie promielocytowych komórek z niedoborem p53 wzdłuż linii ...

Zastosowanie ludzkiego czynnika VIIa w leczeniu dwóch pacjentów z hemofilią A z inhibitorami o wysokim mianie.

Dwóch pacjentów z hemofilią A powikłanych alloprzeciwciałami o wysokim mianie leczono przez powtarzane wlewy mikrogramów czystego ludzkiego czynnika VIIa. Pacjentowi 1 przedstawiono krwawienie z mięśnia brzuchatego łydki obejmujące staw kolanowy. Po leczeniu czynnikiem VIIa zmniejszył się obwód mięśnia, a ruchliwość stawów znacznie wzrosła. Pacjentowi 2 podano czynnik VIIa równoczesny z kwasem traneksamowym w połączeniu z ekstrakcją dwóch pierwotnych zębów trzonowych. Nie stwierdzono znaczącego krwawienia z dziąseł po leczeniu czynnikiem VIIa i kwasem traneksamowym. Ponadto nie obserwowano ...

Synovium jako źródło interleukiny 6 in vitro. Wkład w lokalne i układowe objawy zapalenia stawów.

Zapalenie maziówki jest często związane ze zmianami ogólnoustrojowymi, takimi jak zwiększone poziomy białek ostrej fazy i hipergammaglobulinemię, których nie można wytłumaczyć cytokinami opisanymi w płynach maziówkowych i wydzielinach synoviocytu. Interleukina 6 (IL-6) została ostatnio scharakteryzowana jako mediator wielu odpowiedzi zapalnych. Ta cytokina promuje wzrost i różnicowanie limfocytów T i B oraz syntezę białka ostrej fazy. Zbadaliśmy zatem produkcję IL-6 przez synowiocyty ludzkie i jej obecność w płynach maziowych. W warunkach in vitro synowiocyty samoistnie uwalniały IL-6, która by...

Czynniki związane z humoralną hiperkalcemią złośliwości stymulują cyklazę adenylanową w komórkach osteoblastycznych.

Pożywka hodowlana trzech linii komórkowych, ludzki rak gruczołu krokowego (PC3), szczurzy nowotwór komórek Leydiga (Rice-500) i szczurzy mięsak mięsniak (WRC-256), które uzyskano z nowotworów związanych z humoralną hiperkalcemią złośliwości (HHM ), badano pod kątem stymulacji cyklazy adenylanowej w komórkach osteoblastycznych ROS 17 / 2.8 i aktywności resorpcyjnej kości w hodowli. Komórki z niehipercalcemicznego wariantu nowotworu WRC256 służyły jako kontrola. Fragmenty trzech stałych guzów ludzkich, gruczolakoraka płuca od pacjenta z HHM i dwóch gruczolakoraków od pacjentów z normokalcemią...

Wpływ różnych postaci transferyny na ekspresję receptora transferyny, pobieranie żelaza i komórkową proliferację ludzkich białaczkowych komórek HL60. Mechanizmy odpowiedzialne za swoistą cytotoksyczność transferryny-galu.

Wcześniej wykazaliśmy, że ludzkie komórki białaczkowe rozmnażają się normalnie w pożywce bez surowicy zawierającej różne formy transferyny, ale dodatek transferryny-galu prowadzi do hamowania proliferacji komórkowej. Ponieważ gal ma potencjał terapeutyczny, zbadano wpływ transferryny-galu na proliferację białaczki, ekspresję receptora transferyny i wykorzystanie żelaza w komórkach. Cytotoksyczność galu jest znacznie zwiększona przez jego wiązanie z transferyną, a cytotoksyczność może zostać odwrócona przez transferrynę-żelazo, ale nie przez inne formy transferyny. Ekspozycja na transferr...

Charakterystyka transportu folianów w płynie mózgowo-rdzeniowym; badanie wykorzystujące podwójnie znakowany 5-metylotetrahydrofolian i 5-formylotetrahydrofolian

Krzywe zaniku surowicy u psów po dożylnym wstrzyknięciu radioaktywnego metotreksatu, 5-metylotetrahydrofolianu, 5-formylotetrahydrofolianu i kwasu foliowego prowadziły do kinetyki pierwszego rzędu z czasem półtrwania wynoszącym odpowiednio od 1,3 do 9 godzin. Równoważenie poziomów trytu w płynie mózgowo-rdzeniowym z surowicą było gwałtowne (3,0 godz.) Dla obu zredukowanych folanów, ale nie zaobserwowano go w żadnym momencie po zastosowaniu kwasu foliowego i metotreksatu. Jedynym radioaktywnym folanem zidentyfikowanym w płynie mózgowo-rdzeniowym po dożylnym wstrzyknięciu 5-formylotetrahydrofolanu lu...

Zmniejszone wiązanie trombiny i agregacja w płytkach Bernarda-Souliera.

Płytki krwi od dwóch pacjentów z chorobą Bernarda-Souliera wykazały zmniejszenie ich zdolności do wiązania ludzkiej trombiny. Badania wiązania trombiny w zakresie wysokiego powinowactwa wykazały 1,500 miejsc dla płytek Bernard-Soulier w porównaniu z 4000 dla normalnych kontroli. Stała dysocjacji była jednak taka sama dla pacjentów normalnych i pacjentów (4,4 nM), co wskazuje na identyczne powinowactwo do trombiny w dostępnych miejscach. W zakresie niskiego powinowactwa, płytki Bernard-Soulier pokazały 8800 miejsc wiązania trombiny w porównaniu z 24 000 dla kontroli, ale ponownie z identycznymi warto...

Właściwości antyleukotaktyczne komórek nowotworowych.

Inaktywator czynnika chemotaktycznego (CFI) został znaleziony w ekstraktach z komórek nowotworowych Walker i Novikoff utrzymywanych na szczurach. CFI bezpośrednio dezaktywuje bakteryjny czynnik chemotaktyczny, jak również aktywność leukotaktyczną (zarówno dla neutrofili, jak i monocytów) związaną z fragmentami C3 i C5 oraz z płynami hodowlanymi komórek limfoidalnych stymulowanych lektyną. Inaktywacja bakteryjnego czynnika chemotaktycznego zależy od temperatury i pH. Procedury frakcjonowania podkomórkowego wskazują, że CFI jest w dużej mierze związane z frakcjami mikrosomalnymi i cytozolowymi komóre...

Zwiększona wrażliwość tarczycy u szczurów zubożonych w jod na działanie goitrogeniczne tyreotropiny

Obecne badania pokazują, że zubożenie jodu zwiększa wrażliwość tarczycy na działanie goitrogeniczne tyreotropiny. Zubożenie jodu indukowano przez karmienie szczurów dietą o niskiej zawartości jodu zawierającą propylotiouracyl przez 10-14 dni przed wycięciem podniebiennym. Nagromadzeniu jodu w tarczycy po usunięciu przysadki zapobiegano poprzez kontynuację leków przeciwtarczycowych w diecie. Dawki tyreotropiny wynoszącej zaledwie 3 mU / 100 g masy ciała na dobę powodowały znaczne powiększenie tarczycy po 3-7 dniach u szczurów zubożonych w jod. Dodanie propylotiouracylu lub nadchloranu do diety po...

Niedobór czynnika chemotaktycznego Inactivator w ludzkiej surowicy z niedoborem ?-antytrypsyny

Jak ujawniono w odpowiednich procedurach frakcjonowania, ludzka surowica z niedoborem a-1-antytrypsyny (a-1-AT) ma również niedobór naturalnie występującego inaktywatora czynnika chemotaktycznego. Ci dawcy w surowicy mieli ciężką rozedmę płuc. Surowica od pacjentów z klinicznie podobną chorobą płuc, ale z obecnością a1-AT w surowicy, nie wykazywała takiego niedoboru czynnika chemotaktycznego inaktywatora. Gdy normalna surowica ludzka i surowica ludzka z niedoborem A1-AT są aktywowane chemotaktycznie przez inkubację z osadem immunologicznym, generuje się zasadniczo więcej aktywności chemotaktycznej ...

Unikalne środowisko endokrynologiczne płodu.

Tabela II podsumowuje w formie tabelarycznej główne cechy płodowego środowiska endokrynologicznego omówione na powyższych stronach. Ssak płodowy rozwija się w środowisku, w którym łożysko zapewnia funkcje oddychania, żywienia i wydalania. Metabolizm tkanek płodu jest w dużej mierze ukierunkowany na anabolizm; Temperatura ciała jest modulowana przez matczyny metabolizm, a termogeneza tkanki płodowej jest utrzymywana na poziomie podstawowym. Wydaje się, że wzrost tkanki i narząd jest regulowany przez czynniki wzrostu, które prawdopodobnie działają przez autokrynne lub parakrynne mechanizmy podczas w...

Zaangażowanie dużych multimerów czynnika von Willebranda (vWF) i niezwykle dużych form vWF pochodzących z komórek śródbłonka w wywołanej stresem ścinania agregacji płytek.

Naprężenie ścinające o wartości 180 dyn / cm2 stosowano przez 0,5 i 5 minut w przypadku płytek krwi w osoczu z cytrynianem lub krwi w lepkościomierzu stożek-płytka z minimalnymi interakcjami na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi agregowały w polu ścinania, jeśli obecne były duże multimery czynnika von Willebranda (vWF). Agregacja nie wymagała ristocetyny, innych czynników egzogennych ani desygnacji vWF. Niezwykle duże multimery vWF wytwarzane przez ludzkie komórki śródbłonka były funkcjonalnie bardziej skuteczne niż największe formy vWF w osoczu w podtrzymywaniu agregacji indukowanej przez ś...

Modyfikacja przez Beta-adrenergiczną blokadę odpowiedzi krążeniowych na ostrą niedotlenienie u człowieka

U 17 zdrowych mężczyzn, blokada beta-adrenergiczna znacząco zmniejszyła tachykardię i zwiększenie pojemności minutowej serca związane z inhalacją 7,5% tlenu przez 7 do 10 minut. Niedotlenienie nie zwiększyło stężenia adrenaliny lub noradrenaliny w osoczu u sześciu pacjentów. Ponadto, blokada receptorów alfa i beta w przedramieniu nie wpłynęła na rozszerzenie naczyń krwionośnych w przedramieniu wywołane niedotlenieniem, dostarczając dowodów farmakologicznych, że niedotlenienie stosowanego stopnia i czasu trwania nie wiązało się ze wzrostem stężenia krążących katecholamin u człowieka. Cz...

Brak dowodów na autoimmunologię serologiczną dla białek szoku termicznego wysp trzustkowych w cukrzycy insulinozależnej.

Niedawne badania na myszach z cukrzycą bez zgryzu wykazały, że autoimmunizacyjne niszczenie komórek wysp trzustkowych jest odporne na białko komórek beta reagujące krzyżowo z białkiem szoku cieplnego 65 Mycobacterium tuberculosis (hsp 65). W związku z tym w naszych badaniach oceniano odporność serologiczną na hsp wysp trzustkowych u ludzi z cukrzycą insulinozależną (IDD). Szok cieplny ludzkich komórek wysp trzustkowych in vitro znacząco zwiększył syntezę białek 72 000, 75 000 i 90 000 autoprzeciwciał Mr. No Reaktywnych wobec tych hsp, ani wyrażonych konstytucyjnie białek hsp65 komórek wysp trzu...

Hemoliza mysich erytrocytów przez feripsrotoporfirynę IX i chlorochinę. Implikacje chemioterapeutyczne.

Inkubacja 0,5% zawiesiny przemytych normalnych erytrocytów myszy feroksrotoporfiryną IX (FP) przez 2,5 godziny w 37 ° C i pH 7,4 powoduje wystarczające uszkodzenie błony w celu wywołania hemolizy. Po sigmoidalnej krzywej dawka-odpowiedź następuje 50% hemolizy wytwarzanej przez 4 mikroM FP. Całkowita hemoliza jest wytwarzana przez 6 mikroM FP. Proces hemolityczny składa się z co najmniej dwóch faz: fazy opóźnienia około 45 minut, podczas której występuje niewielka hemoliza, oraz fazy charakteryzującej się szybką hemolizą. Chlorochina, która wiąże się ściśle z FP, wzmacnia efekt FP poprzez elimi...

Płytki krwi i mikrotubule: WPŁYW COLCHICINE I D2O NA PLATELET AGGREGATION I UWOLNIENIE INDUKOWANE JONOFOREM WAPNIOWYM A23187

Badaliśmy rolę mikrotubul w agregacji płytek i wydzielaniu (reakcja uwalniania) indukowanej przez jonofor wapnia A23187 (0,8-5? M). W tych stężeniach agregacja płytek poprzedzona była okresem opóźnienia wynoszącym? 1 min. Wykazano, że kolchicyna (środek, który zakłóca montaż i demontaż mikrotubuli) wiąże się z mikrotubulami płytek krwi, stosując [3H] kolchicynę w stężeniu, które jest specyficzne dla mikrotubul w innych tkankach (10 nM). Kolchicyna wydłużyła okres opóźnienia, zahamowała drugorzędową falę agregacji płytek krwi i zahamowała reakcję uwalniania (uwalnianie [14C] serotoni...

Aktywność in vivo i swoistość in vitro komórek CD4 + Th1 i Th2 pochodzących ze śledzion cukrzycowych myszy NOD.

Linie komórek T CD4 + wytworzono ze śledziony cukrzycowych myszy NOD wobec surowych preparatów błonowych pochodzących od szczurzego insulinoma. Adopcyjne przenoszenie tych linii do noworodków myszy potwierdza, że jawną cukrzycę indukuje się przez komórki Th1 wydzielające gamma-IFN, podczas gdy przeniesienie komórek Th2 wydzielających IL-4 prowadzi do nieniszczących wysepek w wysepce okołopęcherzowej. Analiza antygenów rozpoznawanych przez poszczególne klony komórek T z linii Th1 obejmowała reaktywność wobec frakcji błony insulinoma wzbogaconej białkami o około 38 kD. Odpowiedzi immunologiczne n...

Produkcja ciała ketonowego i utlenianie u osób otyłych na czczo.

Stężenie acetooctanu w osoczu i całkowite wytwarzanie ciał ketonowych i utlenianie do CO2 określono za pomocą techniki znacznika izotopowego u ośmiu otyłych osobników przechodzących stopniowe głodzenie. Po krótkim czasie postu i warunkach łagodnej ketonemii i minimalnej ketonurii szybkości wytwarzania acetooctanu i całkowitej produkcji ciała ketonowego i utleniania były bezpośrednio związane ze wzrostem stężenia w osoczu. Po dłuższym okresie postu i surowszej ketonii, acetooctan i całkowita produkcja ciał ketonowych oraz szybkości utleniania były wyższe, ale stały się niezwiązane ze stęż...

Ocena ilościowa tworzenia się fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego streptokinazą i tkankowym aktywatorem plazminogenu.

Określiliśmy zakres powstawania fragmentu X podczas leczenia trombolitycznego przez całkowanie w czasie stężenia fibryny beta beta-42 beta w osoczu. Peptyd ten jest uwalniany ilościowo, gdy fragment X powstaje w wyniku działania plazminy na fibrynogen lub fibrynę I. W odpowiedzi na streptokinazę (SK) i rt-PA przekształcono fibrynogen odpowiednio 264 +/- 54 i 95 +/- 12 mg / dl do fragmentacji X. Przez immunoblotting, fragment X wykazano już po 5 minutach po SK i 30 minut po rt-PA, i był nadal widoczny 24 godziny po traktowaniu. Pacjenci leczeni SK wykazywali znaczną dalszą degradację plazmidu fragmentu X d...

Analiza molekularna wariantowej rodzinnej polineuropatii amyloidotycznej z ataksją móżdżkową i znakami w kształcie piramidy.

Przebadano japońską rodzinę o nietypowej rodzinnej amyloidotycznej polineuropatii typu I (FAP) w Iiyama w Japonii. Większość członków rodziny ma dysfunkcje w ośrodkowym układzie nerwowym, oprócz typowych objawów typu I FAP. Gen transtyretyny (TTR, zwany także prealbuminą) nietypowego FAP (FAP-IY) analizowano technikami rekombinacji DNA i metodą RIA. Stwierdzono, że mutacja FAP-IY jest odpowiedzialna za podstawienie metioniny za waliną w pozycji 30 TTR, tak jak w przypadku typowego FAP typu I. Jednak analiza polimorfizmów DNA w locus TTR wykazała, że FAP-IY ma tło genetyczne różniące się od typow...

Związek aktywności czynnika tkankowego z powierzchnią hodowanych komórek.

Czynnik tkankowy występuje w stanie uśpienia na powierzchni hodowanych normalnych ludzkich fibroblastów i komórek owodniowych WISH 1. Aktywność niezakłóconych pojedynczych warstw lub komórek podnoszonych z krótkotrwałym traktowaniem trypsyną (0,125% trypsyny przez 1 min) wzrasta do 60-krotnie po przedłużonym trawieniu rozcieńczoną trypsyną (0,0025% trypsyny przez 30 minut); aktywność pojawia się po odłączeniu komórek. Aż 70 procent całkowitego komórkowego czynnika tkankowego staje się aktywne w tych warunkach i jest uwalniane z komórek. Czerwona warstwa barwiąca rutenem komórek jest tracona...

Hormonalna regulacja poziomów Lp (a) w surowicy. Przeciwne efekty po leczeniu estrogenami i orchidektomii u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego.

Stężenia lipoprotein w surowicy (a) [Lp (a)] określono w dwóch grupach starszych mężczyzn cierpiących na raka prostaty, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia estrogenem (n = 15) lub orchidektomii (n = 16). Estrogen podawano doustnie, etynyloestradiol, 150 mikrogramów na dobę, w połączeniu z domięśniowym fosforanem poliestradiolu, 80 mg / mo. Poziomy wyjściowe były podobne w obu grupach, ale 6 miesięcy po rozpoczęciu leczenia poziomy Lp (a) w surowicy zmniejszyły się o około 50% w grupie leczonej estrogenem (P poniżej 0,001), w przeciwieństwie do wzrostu o 20% (P mniej 0,01) w grupie podda...

Regulacja przez kortykosteroidy nadnerczy transportu sodu i potasu w pętli Henle i dystalnej kanalik nerki szczura.

Przeprowadzono badania w celu zbadania wpływu adrenalektomii (ADX) i selektywnego, fizjologicznego kortykosteroidów nadnerczy na transport sodu i potasu za pomocą powierzchownej pętli Henle i dystalnego kanalików nerki szczura in vivo. W pętli Henle'a ADX hamował reabsorpcję sodu o 33%. Podczas gdy deksametazon nie miał wpływu na reabsorpcję, aldosteron zwiększał transport sodu do poziomów kontrolnych. Zatem fizjologiczne poziomy mineralokortykoidów, ale nie glukokortykoidów, kontrolują frakcję reabsorpcji sodu w pętli Henle. ADX hamował także reabsorpcję potasu w pętli Henle. Zarówno deksame...

Próg plazmy epinefryny dla efektów lipolitycznych u człowieka: pomiar transportu kwasów tłuszczowych z [1-13C] kwasu palmitynowego.

Aby określić progi epinefryny w osoczu w celu uzyskania efektu lipolitycznego, podawano 60-minutową infuzję adrenaliny przy nominalnych szybkościach 0,1, 0,5, 1,0, 2,5 i 5,0 mikrogramów / min u każdego z czterech zdrowych młodych dorosłych mężczyzn, jednocześnie otrzymywali jednoczesną infuzję kwasu [1-13C] palmitynowego w celu oszacowania transportu wlotowego wolnych kwasów tłuszczowych w osoczu. Te 20 infuzji dało w stanie stacjonarnym stężenie epinefryny w osoczu w zakresie od 12 do 870 pg / ml. Progi adrenaliny w osoczu dla zmian poziomu glukozy we krwi, mleczanu i beta-hydroksymaślanu były w za...

Liza miotub przez alloreaktywne cytotoksyczne komórki T i komórki NK. Związek z transplantacją mioblastów.

Celem tego badania było zbadanie podatności miotubul ludzkich na lizę przez dwa główne typy cytotoksycznych komórek efektorowych, komórki T cytotoksyczne CD3 + CD8 + (CTL) i komórki NK (CD16 + CD56 +). Preparaty mioblastów stosowane jako komórki docelowe miały czystość większą niż 90%, co oceniono przez immunobarwienie z przeciwciałem monoklonalnym Leu19 (MAb), które reaguje krzyżowo z cząsteczką adhezyjną komórek nerwowych N-CAM. Allospecyficzne linie CTL wytworzono z mieszanych hodowli limfocytów, a świeżo wyizolowane allogeniczne i autologiczne komórki krwi obwodowej użyto jako źródło k...

Regulacja ujemnego sprzężenia zwrotnego pulsacyjnego wydzielania hormonu wzrostu przez insulinopodobny czynnik wzrostu I. Zaangażowanie podwzgórzowej somatostatyny.

Aby zbadać mechanizmy hamowania ujemnego sprzężenia zwrotnego wydzielania hormonu wzrostu (GH) przez IGF-I, zbadaliśmy parametry pulsacji GH u sześciu zdrowych, karmionych mężczyzn przed i podczas 48-godzinnej infuzji rekombinowanego ludzkiego IGF-I (rhIGF- I) (10-15 mikrogramów / kg na godzinę). Poziom IGF-I w osoczu wzrastał od wartości początkowej 163,5 ? 9,3 mikrograma / litr (średnia +/- SE) do nowego stanu stacjonarnego wynoszącego 452,0 +/- 20,9 mikrogramów / litr podczas infuzji. Stężenie GH w osoczu mierzono co 10 min przez 24 h zarówno podczas infuzji roztworu soli fizjologicznej, jak i rhIGF...

Spontaniczne wytwarzanie transformującego czynnika wzrostu-beta 2 przez pierwotne hodowle komórek nabłonka oskrzeli. Wpływ na zachowanie komórek in vitro.

Zdolność komórek nabłonkowych dróg oddechowych do wytwarzania transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) może być ważnym mechanizmem kontroli wzrostu, różnicowania i naprawy nabłonka dróg oddechowych. Aby określić, czy komórki nabłonkowe dróg oddechowych są zdolne do wytwarzania TGF-beta, zbadaliśmy pierwotne hodowle bydlęcych komórek nabłonka oskrzeli. Przy użyciu testu biologicznego aktywność TGF-beta wykryto łatwo w pożywce kondycjonowanej przez bydlęce komórki nabłonka oskrzeli. Neutralizujące surowice odpornościowe na TGF-beta 1 i TGF-beta 2 zastosowano do wykazania, że wię...

Proponowane miejsce wiązania heparyny w antytrombinie na bazie argininy 47. Nowy wariant Rouen-II, 47 Arg do Ser.

Antytrombina Rouen-II, nowy dziedziczny wariant antytrombiny-III, znaleziono u dwóch członków rodziny bez określonej historii zakrzepicy. Badani mieli normalne antygenowe stężenia antytrombiny i normalną progresywną aktywność hamującą. Jednak wariant miał wadliwe aktywności kofaktora heparyny i siarczanu heparanu i nie był aktywowany przez syntetyczny pentasacharyd reprezentujący minimalną sekwencję heparyny. Nieprawidłową antytrombinę wyizolowano stosując chromatografię z heparyną-sefarozą i po elektroforezie przy pH 8,6 migrowano bardziej anodowo niż normalnie. Przeprowadzono dwuwymiarowe map...

Mechanizmy fotodynamicznej inaktywacji wirusów opryszczki pospolitej: porównanie błękitu metylenowego, światła plus energii elektrycznej i hematoporyny z światłem.

Wirusy Herpes simplex (HSV) typu 1 i 2 zostały inaktywowane in vitro przy użyciu niskich stężeń błękitu metylenowego (MB), światła (lambda) plus energii elektrycznej (E) lub pochodnej hematoporfiryny (HPD) plus lambda. Obie techniki wprowadzają pojedyncze nici do wirusowego DNA, ale nie powodują pęknięć dwuniciowych w wirusowym DNA, ale nie powodują podwójnych pęknięć. MB, lambda plus E-wiriony adsorbują się normalnie i przenikają do wrażliwych komórek, podczas gdy HSV inaktywowane przez HPC i światło nie. Ta różnica jest uwydatniona przez indukcję nowej wirusowej i komórkowej syntezy DNA p...

Kontrola genetyczna ósmego składnika dopełniacza.

Stosując ogniskowanie izoelektryczne w żelu poliakrylamidowym i test hemolityczny do opracowania wzorów, wytyczono rozległy, strukturalny polimorfizm w ludzkim C8. Dwa allele, C8A i C8B, zostały zidentyfikowane w kierunkach, z częstotliwościami genów 0,655 i 0,345. U czarnych stwierdzono obecność trzeciego wspólnego allelu, tak więc częstości wynosiły 0,692, 0,259 i 0,049 dla C8A, C8B i C8A1. U białych C8A1 było rzadkie z częstością 0,003, a częstości dla C8A i C8B wynosiły 0,649 i 0,349. Dziedziczenie było autosomalnym kodominantem w badaniach rodzinnych, a rozkład typów w losowych niespokrewn...

Wpływ niedoboru drugiego składnika dopełniacza na aktywność bakteriobójczą granulocytow obojętnochłonnych in vitro.

Surowica od trzech pacjentów z kompletnym, selektywnym niedoborem drugiego składnika dopełniacza (C2) nie sprzyjała optymalnemu zabijaniu Staphylococcus aureus, 502A przez neutrofilowe leukocyty polimorfojądrowe (PMN) in vitro. Dodanie odczynnika C2 lub obecność stabilnej termicznie opsoniny w surowicy z niedoborem C2 korygowało wadliwe zabijanie S. aureus obserwowane u pacjenta lub kontrolnego PMN. PMN od pacjentów lub osobników kontrolnych zabija bakterie z jednakową wydajnością w warunkach optymalnej opsonizacji (normalna połączona surowica). Jednak PMN, który był dwukrotnie przemywany, był lepszy n...

Zmniejszenie transmembranowego gradientu aktywności sodu w mięśniu brodawkowatym z fretki jako warunku wstępnego do paradoksu wapniowego.

Zależna od sodu wymiana wapnia może być ważnym mediatorem uszkodzenia reperfuzji wapnia podczas zjawiska paradoks wapnia. Mierzyliśmy wewnątrzkomórkową aktywność sodu jonoselektywnymi elektrodami podczas 15-minutowego okresu reperfuzji wapnia w izolowanych mięśniach papilarnych z fretką. W okresie wolnym od wapnia poziom alfa Nai wzrósł z 9,0 +/- 0,9 do 18,9 +/- 4,3 mM. Po przywróceniu wapnia wystąpił znaczny przykurcz. Ilość przykurczu po przywróceniu wapnia była związana z obciążeniem sodu w okresie wolnym od wapnia. Nie byliśmy w stanie zablokować wchodzenia sodu w okres wolny od wapnia za ...

Identyfikacja czynnika hamującego uwalnianie histaminy wytwarzanego przez ludzkie jednojądrzaste komórki in vitro.

Ludzkie komórki jednojądrzaste (MNC) wydzielają czynnik uwalniający histaminę (HRF) podczas hodowli in vitro. HRF indukuje uwalnianie histaminy i innych mediatorów z bazofilów i komórek tucznych. Wykazaliśmy, że MNC produkuje również czynnik hamujący uwalnianie histaminy (HRIF) i że synteza jest wzmacniana przez hodowlę z fizjologicznymi stężeniami histaminy (10 (-10) do 10 (-6) M) i przez mitogen konkanawalinę A ( Con A). HRIF nie wpływa na uwalnianie zainicjowane przez inne leki pobudzające wydzielanie, takie jak alergen, anty-IgE, C5a, Con A i octan mirystynianu forbolu. HRIF wymaga preinkubacji z...

Identyfikacja pojedynczej zmiany nukleotydów w genie fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej (HPRTYale) odpowiedzialnej za zespół Lesch-Nyhana.

Całkowity niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantyny-guaniny (HPRT) powoduje zespół Lesch-Nyhana. Wcześniejsza charakterystyka zmutowanej formy HPRT, HPRTYale, u osobnika z zespołem Lescha-Nyhana ujawniła normalne stężenia mRNA i białka, brak resztkowej aktywności katalitycznej i migrację katodową po PAGE. Sklonowaliśmy i zsekwencjonowaliśmy cDNA HPRTYale. Sekwencja nukleotydów cDNA HPRTYale pełnej długości ujawniła podstawienie pojedynczego nukleotydu w porównaniu z cDNA HPRT normalnego: G ---- C w pozycji nukleotydowej 211. Transwersja ta przewiduje substytucję argininy na glicynę w pozycji ...

Hamowanie wzrostu ludzkich komórek raka sutka za pomocą nowej syntetycznej progestyny obejmuje indukcję transformującego czynnika wzrostu beta.

Ostatnie prace eksperymentalne pozwoliły zidentyfikować nowe wewnątrzkomórkowe miejsce wiązania syntetycznej progestyny, Gestodene, która wydaje się być jedyną ekspresją w komórkach ludzkiego raka sutka. Wykazano tutaj, że gestoden hamuje wzrost ludzkich komórek raka sutka w sposób zależny od dawki, ale nie ma wpływu na komórki raka endometrium reagujące na gospodarkę hormonalną. Gestodene wywołał 90-krotny wzrost sekrecji transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-beta) przez ludzkie komórki raka sutka T47D. Inne syntetyczne progestyny nie miały wpływu, co wskazuje, że w tej indukcji pośred...

Dodanie czynnika wzrostu komórek śródbłonka i heparyny do ludzkich hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej zmniejsza ekspresję inhibitora aktywatora plazminogenu-1.

Inhibitor aktywatora plazminogenu-1 (PAI-1) jest specyficznym i szybkim inhibitorem tkankowego aktywatora plazminogenu (tPA) i urokinazy. Badania kliniczne sugerują, że PAI-1 może odgrywać kluczową rolę w regulacji fibrynolizy. Szereg czynników moduluje aktywność PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka, a izolacja cDNA PAI-1 umożliwia teraz badanie regulacji PAI-1 na poziomie mRNA. Zbadaliśmy wpływ czynnika wzrostu komórek śródbłonka (ECGF) i heparyny na ekspresję PAI-1 w hodowli komórek śródbłonka żyły pępkowej człowieka (HUVEC). Dodanie ECGF i heparyny do hodowli HUVEC powoduje 3-10-krotne zmni...

Zmienność DNA w genach trifosfatazy Na, K-adenozyny i jej związek z spoczynkową szybkością metaboliczną, ilorazem oddechowym i tkanką tłuszczową.

Celem tego badania było zbadanie 261 osób z 58 rodzin, związek między zmiennością DNA w genach kodujących peptydy Na, K-ATPazy i spoczynkowy wskaźnik metaboliczny (RMR), współczynnik oddechowy (RQ) i procent tkanki tłuszczowej ( %TŁUSZCZ). Określono pięć polimorfizmów długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) w trzech genach Na, K-ATP-azy: jeden w locus alfa 1 (BglII) i dwa w locus beta (beta MspI i beta PvuII). Haplotypy określano na podstawie dwóch zmiennych miejsc genu alfa 2 (haplotypy alfa 2) i genu beta (haplotypy beta). Występował silny trend dla% FAT, który był związany z RFLP generowan...

Regionalna dystrybucja kwaśnych mukopolisacharydów w nerce

Nerki od 20 psów zostały podzielone na komponenty korowe i rdzeniowe i przeanalizowane pod względem zawartości mukopolisacharydu kwaśnego. Siarczan heparytyny stanowił około 80% mukopolisacharydu kwasu korowego, 10% siarczanu chondroityny B, a 10% kwasu hialuronowego o niskiej masie cząsteczkowej. Tkanka rdzeniastego wykazywała 4- do 5-krotnie wyższe stężenie kwaśnego mukopolisacharydu niż tkanka korowa, a dominującym związkiem był umiarkowanie wysoko spolimeryzowany kwas hialuronowy. Podczas gdy w tym badaniu nie wykryto siarczanów chondroityny A i (lub) C, nie można było wykluczyć obecności niewi...

Izolacja i funkcjonalna charakterystyka ludzkich limfocytów limfoidalnych błony śluzowej człowieka.

Żywe zawiesiny ludzkich limfoidalnych komórek śluzówki okrężnicy przygotowano przez kolejne traktowanie tkanki ditiotreitolem, EDTA w roztworach soli wolnej od wapnia i magnezu i oczyszczoną kolagenazę. Populacja limfocytów jelitowych, w porównaniu do populacji krwi obwodowej, miała większą liczbę komórek pochodzących ze szpiku kostnego, w szczególności komórek zawierających błonową IgA; wykazał spontaniczne skojarzenie z makrofagami; uległy szybkiemu tworzeniu się rozetek z erytrocytami owcy; i wykazali zwiększoną syntezę immunoglobulin in vitro. Wszystkie komórki pochodzące z grasicy był...

Wytwarzanie hybrydom wydzielających przeciwciała monoklonalne przeciwko czynnikowi aktywującemu osteoklast limfoliny.

Uważa się, że ludzki czynnik aktywujący osteoklast limfolowy (OAF) bierze udział w kilku chorobach niszczących kości. Obecne badania zaprojektowano do produkcji przeciwciał monoklonalnych przeciwko OAF do zastosowania w późniejszym opracowaniu testów immunologicznych na OAF w próbkach klinicznych. Komórki śledziony od myszy immunizowanych oczyszczonym ludzkim OAF hybrydyzowano z mysimi komórkami plazmacytoma in vitro w celu uzyskania hybrydom. Kilka klonów tych hybrydom wydzielało się do przeciwciał w pożywce hodowlanej, które neutralizowały aktywność biologiczną OAF w rozcieńczeniach tak wysok...

Kinetyka usuwania glukozy w całym ciele i przez przedramię u człowieka.

Ponownie oceniliśmy koncepcję, że wskaźnik usuwania glukozy in vivo u człowieka jest determinowany przez aktywność układu transportu glukozy. Szybkość usuwania glukozy określano w całym ciele i przedramieniu przy czterech poziomach insuliny (około 9, około 50, około 160 i około 1700 mikrU / ml) i przy każdym poziomie insuliny przy czterech poziomach glukozy (około 90, około 160, około 250 i około 400 mg / dl). Przy najniższym poziomie insuliny stałe Michaelisa (Ks: s) do usuwania glukozy w całym ciele (8,7 +/- 1,1 mM) i przedramieniu (7,4 +/- 1,4) mM) były zgodne z Ks określonymi in vitro dla s...

Metabolizm mięśnia sercowego wolnych kwasów tłuszczowych. Badania na substratach znakowanych węglem 14C u ludzi.

Wolne kwasy tłuszczowe uważane są za główne źródło energii dla mięśnia sercowego. Aby zbadać metaboliczny los tego substratu u ludzi, 24 pacjentów przeszło zatokę wieńcową i cewnikowanie tętnic. 13 osób było zdrowych ochotników, a 11 pacjentów miało objawy choroby niedokrwiennej serca. [1-14C] oleinian lub [1-14C] palmitynian związany z albuminą poddawano wlewowi ze stałą szybkością 25 mikroCi / h. Utlenianie określono przez pomiar produkcji 14CO2. Dane wykazały, że wysoki odsetek (84 +/- 17%) palmitynianu i oleinianu wyekstrahowanego przez mięsień sercowy ulegał szybkiemu utlenianiu. W...

Badania interakcji wiązania wybranych podgrup receptorów po częściowym sieciowaniu kompleksów receptor-ligand z fotoaktywowanym heterobifunkcyjnym odczynnikiem.

Niektóre hormonalne i niehormonalne układy wiązania, takie jak model leukoaglutyniny-limfocytów, wykazują złożone oddziaływania receptor-ligand, które skutkują nieliniowymi wykresami Scatcharda. Takie poletka interpretuje się jako wskazujące albo homogenne ujemnie oddziałujące miejsca wiązania albo heterogenne miejsca o różnym i stałym powinowactwie. Oceniliśmy trafność tych interpretacji w naszym systemie przez skoniugowanie ligandu z fotoaktywowanym czynnikiem heterobifunkcyjnym i sieciowanie koniugatu z podzbiorem receptorów przed badaniem oddziaływań wiązania nie-usieciowanych miejsc. Koniug...

Rekonstrukcja limfocytów B po przeszczepie szpiku ludzkiego. Antygen Leu-1 definiuje odrębną populację limfocytów B.

Różnice w ekspresji Leu-1 (CD5) określają dwie populacje komórek B po przeszczepieniu szpiku, komórkach Leu-1 + i Leu-1 B. Komórki Leu-1 + B były poliklonalne, pochodzące od dawcy i nie wykazywały ekspresji wykrywalnego receptora interleukiny 2. Komórki B Leu-1 + pojawiały się zazwyczaj 2-4 tygodnie po przeszczepieniu szpiku i często poprzedzały odzyskiwanie komórek Leu-1-B. Ostra i przewlekła choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD) spowodowała odzyskanie znacząco mniej komórek Leu-1 + B, podczas gdy limfocyty Leu-1 ulegały jedynie zmniejszeniu w ostrej GvHD. Analiza wieloczynnikowa nie wyk...

Arg60 do mutacji Leu ludzkiego receptora tromboksanu A2 w dominująco dziedzicznym zaburzeniu krzepnięcia krwi.

Ostatnie postępy w genetyce molekularnej ujawniły mechanizmy leżące u podstaw wielu dziedzicznych zaburzeń u ludzi. Wśród nich mutacje w receptorach sprzężonych z białkiem G wyraźnie wykazały dwa rodzaje nieprawidłowości, mianowicie utratę funkcji i konstytutywną aktywację receptorów. Receptor tromboksanu A2 (TXA2) jest członkiem rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G i pełni podstawową rolę w hemostazie poprzez interakcję z TXA2 w celu indukcji agregacji płytek. Tutaj identyfikujemy pojedyncze podstawienie aminokwasu (Arg60 -> Leu) w pierwszej pętli cytoplazmatycznej receptora TXA2 ...

Wpływ adeptyny 3a, 5'-monofosforanu na wytwarzanie glukozy i amoniaku przez korę nerkową

W badaniach wykorzystujących plasterki korowe nerki nerkowej, dodanie 3?, 5? -Monofosforanu adenozyny (cyklicznego AMP) do pożywki inkubacyjnej spowodowało wzrost produkcji glukozy z glutaminy, glutaminianu, (3-ketoglutaranu, fumaranu, jabłczanu i szczawianuoctanowego, ale nie z glicerolu i fruktozy. Obserwacje te sugerują, że cykliczny AMP przyspiesza ograniczającą szybkość reakcję glukoneogenną pomiędzy szczawiooctanem a fosforanami triozy. Dodatek do podłoża hormonu przytarczycznego, o którym wiadomo, że zwiększa kortykalne AMP w nerkach, stymulował również produkcję glukozy z glutaminy. Gdy ner...

Obniżenie poziomu cholesterolu mevinoliny, inhibitora 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu, u zdrowych ochotników.

Mevinolin zmniejsza syntezę cholesterolu poprzez hamowanie reduktazy 3-hydroksy-3-metyloglutarylo-koenzymu A. Bezpieczeństwo i skuteczność tego środka oceniano w podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu z udziałem 59 zdrowych mężczyzn (cholesterol w surowicy 3,88 - 7,76 mmol / litr) w pięciu ośrodkach. Pacjenci utrzymywali swoją zwykłą dietę i czynności. Dawki 6,25, 12,5, 25 lub 50 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie spowodowały średnie zmniejszenie całkowitego cholesterolu w surowicy o 23-27% [vs. placebo (4%), P mniejsze niż 0,01]. Średni cholesterol o niskiej gęstości lipoproteiny zmn...

Odporność komórkowa specyficzna dla guza w kontaktach domowych pacjentów z nowotworami.

Pacjenci z mięsakiem kościotrzewnowym (i nowotworami pokrewnymi), przerostem i rakiem piersi oraz ich kontakty domowe zostali przetestowani pod kątem odporności komórkowej zależnej od nowotworu przeciw tym nowotworom za pomocą krótkoterminowego testu uwalniania chromu-51. Test ten, powtarzalny przez wiele miesięcy i dobrze skorelowany z przebiegiem klinicznym pacjentów, został wykorzystany do wykazania, że domowe kontakty pacjentów z mięsakiem kościotrzewnowym i rakiem piersi mają swoistą odporność na typ nowotworu, z którym mają kontakt. W obu typach nowotworów zakres wartości cytotoksyczności w...

L-trijodotyronina stymuluje wzrost za pomocą czynnika autokrynnego w hodowli komórkowej wytwarzającej hormon wzrostu.

L-Trijodotyronina (T3) stymuluje syntezę DNA i replikację hodowanych komórek GC, linii komórkowej wydzielającej hormon wzrostu odpowiedzialny za T3 (GH). Aby określić, czy T3 pobudza wydzielanie autokrynnego czynnika wzrostu, porównaliśmy aktywność promującą wzrost pożywki kondycjonowanej przez komórki stymulowane T3 i komórki zubożone w T3 do nie uwarunkowanej pożywki. Dodanie poliklonalnej surowicy królika anty-T3 do pożywki zawierającej T3 zmniejszyło zawartość T3 w komórce o 50-70%. W pożywce bezwarunkowej surowica anty-T3 zmniejszała indukowany przez T3 wzrost komórek i produkcję GH o 4...

Oczyszczenie i częściowa charakterystyka czynnika wzrostu hepatocytów z osocza pacjenta z piorunującą niewydolnością wątroby.

Ludzki czynnik wzrostu hepatocytów (hHGF) został oczyszczony około 209,000-krotnie z 18% wydajnością z osocza pacjenta z piorunującą niewydolnością wątroby. Oczyszczanie obejmuje obróbkę cieplną osocza, precypitację siarczanem amonu i chromatografię na kolumnie Affi-Gel Blue, heparynę-Sepharose i hydroksyloapatycie. Oczyszczone hHGF pokazuje kilka pasm o masie cząsteczkowej od 76 000 do 92 000. Każdy prążek wykazuje aktywność stymulującą wzrost na hodowanych hepatocytach, która jest proporcjonalna do intensywności pasma. Po redukcji próbki za pomocą 2-merkaptoetanolu, SDS-PAGE daje dwa łańc...

Leczenie nowozelandzkiej choroby myszy za pomocą ograniczonej liczby przeciwciał antyidiotypowych skoniugowanych z neocarzinostatyną.

-81 i idiotypy NE-1 (Id) ludzkich nephritogennych przeciwciał anty-DNA są międzygatunkami Id wyrażonymi również w myszach NZB / W F1. Próbowaliśmy manipulować syntezą spontanicznie występującego przeciwciała anty-DNA, stosując monoklonalne przeciwciała anty-Id (D1E2 i 1F5) skoniugowane z czynnikiem cytotoksycznym, neocarzinostatin (NCS). Podawanie in vivo przeciwciał anty-Id sprzężonych z NCS spowodowało polepszenie wskaźnika przeżycia samic myszy NZB / W F1. Powodowało to także opóźnienie rozwoju toczniowego zapalenia nerek i zmniejszenie liczby komórek produkujących anty-DNA. Tłumienie synt...

Oksydaza ksantynowa wytwarza nadtlenek wodoru, który przyczynia się do uszkodzenia reperfuzyjnego niedokrwiennych, wyizolowanych, perfundowanych serc szczurzych.

Trzy linie badania wykazały, że nadtlenek wodoru (H2O2) z oksydazy ksantynowej (XO) przyczynia się do dysfunkcji serca podczas reperfuzji po niedokrwieniu. Po pierwsze, dodanie dimetylotiomocznika (DMTU), bardzo przenikliwego zmiatacza metabolitów O2 (ale nie mocznika) jednocześnie z reperfuzją, poprawiło odzysk funkcji komorowej, co oceniono na podstawie wytworzonego ciśnienia komorowego (DP), kurczliwości (+ dP / dt) i stopnia relaksacji ( -dP / dt) w izolowanych szczurzych sercach Krebsa-Henseleita poddanych globalnej niedokrwieniu normotermicznym. Po drugie, serca szczurów karmionych wolframem lub leczonyc...